Лекцыянарый

Том 4. Святы Пасхальны Трыдуум

Лекцыянарый. Том 4. Святы Пасхальны Трыдуум. — Мінск, 2015.

© 2015 Канферэнцыя Каталіцкіх Біскупаў Беларусі

Адрас для прапановаў, каментароў і заўваг: lectionary.by@gmail.com.

Змест

Агульная інфармацыя

Вялікі чацвер (Імша Вячэры Пана)

Вялікая пятніца Мукі Пана

Пасхальная вігілія ў святую ноч

Велікодная нядзеля

Агульная інфармацыя

Да перыяду Святога Пасхальнага Трыдууму адносяцца тры дні перад Пасхай: Вялікі Чацвер, Вялікая Пятніца і Вялікая Субота.

Літургія Вялікага Чацвяра канцэнтруецца вакол устанаўлення Эўхарыстыі: у гэты дзень чытаюцца ўрыўкі пра вячэру перад выхадам з Егіпту, Паўлава апавяданне пра ўстанаўленне хрысціянскай Пасхі і Евангелле пра абмыццё ног.

Цэнтрам літургіі Вялікай Пятніцы выступае фрагмент пра Муку Пана з Евангелля паводле Яна.

У Пасхальную вігілію чытаецца сем чытанняў са Старога Запавету, якія апавядаюць пра цудоўныя Божыя справы ў збаўленні чалавецтва, а таксама два чытанні з Новага Запавету: урывак з паслання апостала Паўла пра значэнне хросту і абвяшчэнне Уваскрасення паводле аднаго з сінаптычных Евангелляў.

ВЯЛІКІ ЧАЦВЕР

Імша Вячэры Пана

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ (Зых 12, 1–8. 11–14)

Наказы аб Пасхальнай вячэры

Чытанне кнігі Зыходу.

У тыя дні:

Сказаў Пан Майсею і Аарону ў зямлі егіпецкай: Месяц гэты няхай будзе ў вас пачаткам месяцаў. Ён для вас будзе першым сярод месяцаў года. Звярніцеся да ўсёй грамады Ізраэля і скажыце:

У дзесяты дзень гэтага месяца няхай возьме сабе кожны ягня для сваёй сям’і, ягня для дому. Калі ж сям’я будзе малая, каб з’есці ягня, то няхай разам з бліжэйшым да яго дому суседам возьме ягня паводле колькасці людзей. На кожнага столькі, колькі можа з’есці, разлічыце гэтае ягня.

Ягня павінна быць без заганаў, самец, аднагадовы. Выбраць можаце яго з ягнят або казлянят. І будзе яно ў вас да чатырнаццатага дня гэтага месяца. А пасля ўся грамада Ізраэля зарэжа яго на змярканні. І возьмуць ягоную кроў, і пазначаць ёй вушакі і бэльку над дзвярамі ў дамах, дзе будуць есці яго. Няхай у гэтую ноч з’ядуць мяса ягонае, спечанае на агні; будуць есці яго з праснакамі і горкімі травамі.

Так будзеце есці яго: сцёгны вашыя будуць апаясаныя, сандалі на нагах вашых і кій ваш у руках вашых. Есці будзеце паспешліва, бо гэта Пасха Пана.

У гэтую ноч Я прайду па зямлі егіпецкай і заб’ю кожнага першынца ў зямлі егіпецкай, ад чалавека аж да жывёлы, і ўчыню суд над усімі багамі Егіпта. Я – Пан. І будзе кроў знакам на вашых дамах, дзе вы будзеце. І калі Я ўбачу кроў, абміну вас, і не будзе сярод вас згубнага мору, калі буду караць зямлю егіпецкую.

І дзень гэты будзе для вас на ўспамін, і будзеце святкаваць яго, як свята Пана праз усе пакаленні вашыя. Паводле вечнага загаду будзеце святкаваць яго.

Гэта слова Божае.

РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 116b (115), 12–13. 15–16bc. 17–18, Р.: пар. 1 Кар 10,16)

Рэфрэн: Келіх Запавету — гэта Кроў Збаўцы.

12. Чым аддзячу я Пану *

за ўсе дабрадзействы Яго для мяне?

13. Келіх збаўлення ўзніму *

і буду заклікаць імя Пана.

Рэфрэн: Келіх Запавету — гэта Кроў Збаўцы.

15. Каштоўная ў вачах Пана *

смерць Яго святых.

16. Я слуга Твой, сын слугі Тваёй, *

Ты разарваў мае кайданы.

Рэфрэн: Келіх Запавету — гэта Кроў Збаўцы.

17. Я прынясу Табе ахвяру хвалы *

і буду заклікаць імя Пана.

18. Выканаю свае абяцанні для Пана *

перад усім Яго народам.

Рэфрэн: Келіх Запавету — гэта Кроў Збаўцы.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ (1 Кар 11, 23–26)

Кожны раз, калі будзеце есці і піць з гэтага келіха, абвяшчайце смерць Пана

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Я прыняў ад Пана тое, што і вам перадаў, што Пан Езус у тую ноч, у якую быў выданы, узяў хлеб, падзякаваў, паламаў і сказаў: Гэта Цела Маё, якое за вас будзе выдана. Гэта чыніце на Маю памяць. Таксама ўзяў пасля вячэры келіх і сказаў: Гэта ёсць келіх Новага Запавету ў Крыві Маёй. Кожны раз, калі Яго будзеце піць, чыніце гэта на Маю памяць.

Кожны раз, калі будзеце есці гэты хлеб і піць з гэтага келіха, абвяшчайце смерць Пана, пакуль Ён не прыйдзе.

Гэта слова Божае.

СПЕЎ ПЕРАД ЕВАНГЕЛЛЕМ (Ян 13, 34)

Акламацыя: Хвала Табе, Валадар вякоў.

Даю вам новую запаведзь,

каб любілі адзін аднаго, як Я палюбіў вас.

Акламацыя: Хвала Табе, Валадар вякоў.

ЕВАНГЕЛЛЕ (Ян 13, 1–15)

Дарэшты палюбіў іх

+ Чытанне cвятога Евангелля паводле Яна.

Перад святам Пасхі Езус, ведаючы, што прыйшла гадзіна Ягоная перайсці ад гэтага свету да Айца, палюбіўшы сваіх у свеце, дарэшты іх палюбіў.

І падчас вячэры, калі д’ябал ужо схіліў сэрца Юды Сымона Іскарыёта, каб выдаць Яго, Езус, ведаючы, што Айцец усё аддаў у рукі Ягоныя, і што Ён выйшаў ад Бога і да Бога ідзе, устаў з-за стала, скінуў верхнюю вопратку і, узяўшы палатно, падперазаўся. Потым наліў вады ў місу і пачаў абмываць ногі вучням, і выціраць палатном, якім быў падпяразаны.

Падышоў да Сымона Пятра. Той сказаў Яму: Пане! Ты хочаш абмыць мне ногі? Езус адказаў яму: Тое, што Я раблю, Ты цяпер не разумееш, але зразумееш пасля. Сказаў Яму Пётр: Не, не абмыеш ніколі маіх ног. Езус адказаў яму: Калі не абмыю цябе, не будзеш мець удзелу са Мною. Сымон Пётр кажа Яму: Пане! Не толькі ногі, але і рукі, і галаву.

Сказаў яму Езус: Абмытаму трэба толькі ногі абмыць, бо ўвесь чысты. І вы чыстыя, але не ўсе. Бо ведаў, хто выдасць Яго. Таму і сказаў: Не ўсе вы чыстыя.

А калі абмыў ім ногі, апрануў вопратку сваю і зноў сеў за стол, і сказаў ім: Ці разумееце, што Я зрабіў вам? Вы Мяне называеце Настаўнікам і Панам, і добра кажаце, бо Я ім ёсць. Калі ж Я, Пан і Настаўнік, абмыў вам ногі, то і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму. Я даў вам прыклад, каб і вы рабілі, як Я зрабіў вам.

Гэта слова Пана.

ВЯЛІКАЯ ПЯТНІЦА МУКІ ПАНА

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ (Іс 52, 13–53, 12)

Ён зранены быў за беззаконні

Чытанне кнігі прарока Ісаі.

Вось пашчасціць слузе Майму, ён узвысіцца, узнясецца і будзе ўзвялічаны. Як многія здзіўляліся: настолькі знявечаны быў, як ні ў кога, выгляд ягоны, а постаць яго не нагадвала чалавечай. Так здзівіць ён многія народы, каралі перад ім закрыюць вусны свае, бо ўбачаць яны тое, пра што ім не было сказана, і спазнаюць тое, чаго ніколі не чулі. Хто ж паверыць таму, што мы чулі, і каму адкрылася плячо Пана?

Ён вырас, як парастак, перад намі, і як корань з сухой зямлі. Не меў ён ні хараства, ні прыгажосці, каб мы паглядзелі на яго; і не меў выгляду, каб прывабіць нас. Зняважаны, адрынуты людзьмі, муж цярпення, які спазнаў слабасці, ад якога адварочваюць твар, пагарджаны, таму мы лічылі яго за нішто.

Але ён узяў на сябе цярпенні нашыя  і панёс нашы хваробы, а мы думалі, што ён пакараны, пабіты і прыніжаны Богам. Ён зранены быў за беззаконні нашыя, раздаўлены за нашыя правіны. Пакаранне міру нашага на ім, і ў ранах яго мы атрымалі здароўе.

Усе мы блукалі, як авечкі, кожны сышоў на сваю дарогу, а Пан усклаў на яго ўсе нашыя правіны. Цяжка прыгнечаны, ён скарыўся і не адкрыў вуснаў сваіх. Маўчаў, як ягнё, якое вядуць на зарэз, як авечка перад тымі, хто стрыжэ яе. Не адкрыў вуснаў сваіх.

Пасля ўціску і суда яго схапілі. І хто раскажа пра ягоны род? Бо ён вырваны з зямлі жывых, за беззаконні народу майго быў замучаны да смерці. І магілу яму вызначылі разам з бязбожнымі, і пахаванне з багатым, бо не чыніў насілля і не было падману ў вуснах ягоных.

Пан пажадаў раздавіць яго цярпеннем. Калі ж прынясе жыццё сваё ў ахвяру за грахі, убачыць вечнае патомства, і волю Пана здзейсніць ягоная рука. За цярпенні сваёй душы ён убачыць святло і ім насыціцца. Мой справядлівы слуга апраўдае многіх і сам панясе іхнія правіны.

Таму дам яму ўдзел сярод вялікіх, і з моцнымі ён будзе дзяліць здабычу за тое, што аддаў сябе на смерць, і быў залічаны да злачынцаў. Ён сам панёс грахі многіх і стаў заступнікам злачынцаў.

Гэта слова Божае.

РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 31 (30), 2 і 6. 12–13. 15–16. 17 і 25, Р.: Лк 23, 46)

Рэфрэн: Ойча, у Твае рукі аддаю я дух мой.

2. У Цябе, Пане, я шукаю прыстанішча, †

няхай не буду асаромлены навекі, *

у справядлівасці Тваёй збаў мяне.

6. У рукі Твае аддаю дух мой; *

Ты мяне адкупіў, Пане, Божа верны.

Рэфрэн: Ойча, у Твае рукі аддаю я дух мой.

12. Для ўсіх ворагаў маіх я стаў пасмешышчам, †

нават для суседзяў маіх, жахам для знаёмых маіх. *

Хто бачыць мяне на вуліцы, уцякае ад мяне.

13. Забыты я ў сэрцах, як памерлы, *

я падобны да разбітага начыння.

Рэфрэн: Ойча, у Твае рукі аддаю я дух мой.

15. Спадзяюся на Цябе, Пане, *

я кажу:  Ты мой Бог.

16. У Тваіх руках дні мае, *

вызвалі мяне з рук ворагаў маіх і ганіцеляў.

Рэфрэн: Ойча, у Твае рукі аддаю я дух мой.

17. Няхай свеціць аблічча Тваё над слугою Тваім, *

збаў мяне ў сваёй ласкавасці.

25. Будзьце мужнымі, няхай будзе моцным сэрца вашае, *

усе, хто спадзяецца на Пана!

Рэфрэн: Ойча, у Твае рукі аддаю я дух мой.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ (Гбр 4, 14–16; 5, 7–9)

Навучыўся паслухмянасці... і стаўся для ўсіх прычынаю вечнага збаўлення

Чытанне Паслання да Габрэяў.

Браты:

Маючы першасвятара вялікага, які прайшоў нябёсы, Езуса, Сына Божага, будзем цвёрда трымацца вызнання нашага. Бо мы маем не такога першасвятара, які не мог бы спачуваць слабасцям нашым, але такога, які, паводле падабенства, зведаў усе выпрабаванні акрамя грэху. Таму наблізімся з даверам да трону ласкі, каб атрымаць міласэрнасць і знайсці ласку для своечасовай дапамогі.

Хрыстус у дні цела свайго з моцным голасам і са слязьмі ўзнёс малітвы і просьбы да таго, хто мог уратаваць Яго ад смерці, і быў выслуханы за сваю пакорлівасць.

Хоць быў Сынам, навучыўся паслухмянасці дзякуючы таму, што выцерпеў. І будучы дасканалым, стаўся для ўсіх, хто Яму паслухмяны, прычынаю вечнага збаўлення.

Гэта слова Божае.

СПЕЎ ПЕРАД ЕВАНГЕЛЛЕМ (Флп 2, 8–9)

Акламацыя: Хвала Табе, Валадар вякоў.

Хрыстус прынізіў сябе,

будучы паслухмяным ажно да смерці, смерці крыжовай.

Таму Бог узвысіў Яго і даў Яму імя па-над усялякае імя.

Акламацыя: Хвала Табе, Валадар вякоў.

ЕВАНГЕЛЛЕ (Ян 18, 1 — 19, 42)

Мука Пана нашага Езуса Хрыста.

Здрада і арышт Езуса

Ев. У той час выйшаў Езус з вучнямі сваімі за зімні ручэй Кедрон. Там быў сад, у які ўвайшоў Ён і вучні Ягоныя. Гэтае месца ведаў і Юда, здраднік Ягоны, бо Езус там часта збіраўся з вучнямі сваімі. Таму Юда ўзяў кагорту і прыслужнікаў ад першасвятароў, і фарысеяў і прыйшоў туды з паходнямі, ліхтарамі і зброяй. Езус жа, ведаючы ўсё, што павінна з Ім стацца, выйшаў і сказаў ім: Е. Каго шукаеце? Ев. Яму сказалі: Л. Езуса з Назарэту. Ев. Кажа ім: Е. Гэта Я. Ев. Стаяў з імі і Юда, які выдаў Яго. І калі сказаў ім: Гэта Я, — яны адступілі і ўпалі на зямлю. Тады Ён зноў спытаўся ў іх: Е. Каго шукаеце? Ев. Яны сказалі: Л. Езуса з Назарэту. Ев. Езус адказаў: Е. Я сказаў вам, што гэта Я. Калі ж Мяне шукаеце, то дазвольце ім адысці. Ев. Сталася так, каб збылося слова, якое сказаў: З тых, каго Ты Мне даў, Я не згубіў нікога. Тады Сымон Пётр, які меў пры сабе меч, дастаў яго і ўдарыў слугу першасвятара, і адсек яму правае вуха. Імя ж слугі было Мальхас. Але Езус сказаў Пятру: Е. Схавай меч у ножны. Няўжо Мне не піць келіха, які даў Мне Айцец?

Езус перад першасвятаром

Ев. Тады кагорта, тысячнік і юдэйскія прыслужнікі схапілі Езуса, звязалі Яго і завялі спачатку да Анны, бо ён быў цесцем Каяфы, які быў у гэтым годзе першасвятаром. Каяфа быў тым, хто параіў юдэям, што лепш аднаму чалавеку загінуць за народ.

Адрачэнне Пятра

За Езусам ішоў Сымон Пётр і іншы вучань. Вучань гэты быў знаёмым першасвятара, і ўвайшоў разам з Езусам на дзядзінец першасвятара. Пётр жа стаяў звонку перад брамаю. І вось той вучань, знаёмы першасвятара, выйшаў, сказаў брамніцы і ўвёў Пятра. Служанка-брамніца кажа Пятру: I. Ці і ты з вучняў гэтага чалавека? Ев. Ён сказаў: I. Не. Ев. Нявольнікі і прыслужнікі распалілі агонь, бо было холадна, і грэліся. Пётр таксама стаяў з імі і грэўся.

Допыт Езуса першасвятаром

Першасвятар спытаў у Езуса пра вучняў Ягоных і пра вучэнне Ягонае. Езус адказаў яму: Е. Я адкрыта казаў свету. Заўсёды вучыў у сінагозе і ў святыні, дзе збіраюцца ўсе юдэі, і патаемна не казаў нічога. Чаму ты пытаешся ў Мяне? Спытай тых, хто чуў, што Я казаў ім. Яны ведаюць, што Я гаварыў. Ев. Калі Ён сказаў гэта, адзін са слугаў, які стаяў паблізу, ударыў Езуса па твары, кажучы: I. Так адказваеш першасвятару? Ев. Езус адказаў яму: Е. Калі Я дрэнна сказаў, дакажы, што дрэнна, а калі добра, чаму б’еш Мяне? Ев. Тады Анна паслаў Яго звязанага да першасвятара Каяфы.

Пётр адракаецца зноў

А Сымон Пётр стаяў і грэўся. І сказалі яму: Л. Ці і ты з вучняў Ягоных? Ев. Ён адрокся і сказаў: I. Не. Ев. Пэўны слуга першасвятара, сваяк таго, каму Пётр адсек вуха, сказаў: I. Ці не цябе я бачыў з Ім у садзе? Ев. Пётр зноў адрокся. І адразу заспяваў певень.

Перад Пілатам

Ад Каяфы павялі Езуса ў прэторыю. Была раніца, і яны не ўвайшлі ў прэторыю, каб не апаганіцца і магчы з’есці Пасху. Таму Пілат выйшаў да іх і сказаў: I. У чым абвінавачваеце гэтага чалавека? Ев. Яны сказалі яму ў адказ: Л. Калі б Ён не быў злачынцам, мы не выдалі б Яго табе. Ев. Пілат жа сказаў ім: I. Вазьміце Яго вы і судзіце паводле свайго закона. Ев. Юдэі сказалі яму: Л. Нам нікога не дазваляецца забіваць. Ев. Так павінна было збыцца слова Езуса, у якім прадказаў, якой смерцю памрэ.

Тады Пілат зноў увайшоў у прэторыю і паклікаў Езуса, і сказаў Яму: I. Ці Ты Кароль Юдэйскі? Ев. Езус адказаў: Е. Ты кажаш гэта ад сябе, ці іншыя сказалі табе пра Мяне? Ев. Пілат адказаў: I. Хіба я юдэй? Народ Твой і першасвятары Цябе выдалі мне. Што ты зрабіў? Езус адказаў: Е. Валадарства Маё не з гэтага свету. Калі б Валадарства Маё было з гэтага свету, слугі Мае змагаліся б, каб мяне не выдалі юдэям. Цяпер жа Валадарства Маё не адгэтуль. Ев. Пілат сказаў Яму: I. Дык Ты кароль? Ев. Езус адказаў: Е. Ты кажаш, што Я кароль. Я на тое нарадзіўся і на тое прыйшоў у свет, каб сведчыць аб праўдзе. Кожны, хто ад праўды, слухае Мой голас. Ев. Пілат сказаў Яму: I. Што такое праўда?

Асуджэнне на смерць Езуса

Ев. І, сказаўшы гэта, зноў выйшаў да юдэяў, і гаворыць ім: I. Я не знаходжу ў Ім ніякай віны. Ёсць у вас звычай, каб я на Пасху адпускаў вам аднаго вязня. Калі хочаце, то я адпушчу вам Караля Юдэйскага? Ев. Тады яны зноў закрычалі: Л. Не Яго, але Бараббу! Ев. А Барабба быў злачынцам.

Тады Пілат узяў Езуса і бічаваў Яго. А жаўнеры, сплёўшы вянок з церня, усклалі Яму на галаву і апранулі Яго ў пурпуровы плашч. І падыходзілі да Яго, і казалі: Л. Вітай, Кароль Юдэйскі! Ев. І білі Яго па твары. А Пілат зноў выйшаў і кажа ім: I. Вось я выводжу Яго да вас, каб вы ведалі, што я не знаходжу ў ім ніякай віны. Ев. І выйшаў Езус у цярновым вянку і пурпуровым плашчы. І кажа ім Пілат: I. Вось чалавек. Ев. Калі ўбачылі Яго першасвятары і прыслужнікі, закрычалі: Л. Укрыжуй, укрыжуй! Ев. Кажа ім Пілат: I. Вазьміце Яго вы і ўкрыжуйце, бо я не знаходжу ў Ім віны. Ев. Юдэі адказалі яму: Л. Мы маем Закон, і паводле Закона Ён павінен памерці, бо ўчыніў сябе Божым Сынам.

Ев. Калі Пілат пачуў гэтыя словы, спалохаўся яшчэ больш. І зноў увайшоў у прэторыю і спытаў Езуса: I. Адкуль Ты? Ев. Але Езус не адказаў яму. Тады Пілат гаворыць Яму: I. Не размаўляеш са мною? Ці не ведаеш, што я маю ўладу адпусціць Цябе і маю ўладу ўкрыжаваць Цябе? Ев. Езус адказаў: Е. Ты не меў бы нада Мною ніякай ўлады, калі б не было дадзена табе з вышыні. Таму большы грэх на тым, хто Мяне выдаў табе. Ев. Адгэтуль Пілат намагаўся адпусціць Яго. Але юдэі крычалі: Л. Калі адпусціш Яго, ты непрыяцель цэзара. Кожны, хто чыніць сябе каралём, той супраць цэзара. Ев. Калі Пілат пачуў гэтыя словы, вывеў Езуса вонкі і сеў на судовым пасадзе, на месца, якое называлі Літастрот, па-гэбрэйску Габбата. Быў гэта дзень прыгатавання Пасхі, каля шостай гадзіны. І сказаў юдэям: І. Вось Кароль ваш! Ев. А яны закрычалі: Л. Вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго! Ев. Пілат кажа ім: І. Я павінен укрыжаваць вашага Караля? Першасвятары адказалі: Л. Не маем караля, апроч цэзара. Ев. Тады выдаў ім Езуса на ўкрыжаванне.

Укрыжаванне

І ўзялі Езуса. І, несучы для сябе крыж, Ён выйшаў на месца, якое называлася Месцам чэрапа, па-гэбрайску — Галгота. Там укрыжавалі Яго. А з Ім двух іншых, з аднаго і з другога боку, а пасярэдзіне Езуса. Пілат жа зрабіў надпіс віны і змясціў на крыжы. Было ж напісана: Езус Назаранін, Кароль Юдэйскі. Гэты надпіс чыталі многія з юдэяў, бо месца, дзе ўкрыжавалі Езуса, было блізка ад горада. І напісана было па-гэбрэйску, па-лацінску і па-грэцкі. Першасвятары юдэяў казалі Пілату: Л. Не пішы: Кароль Юдэйскі, але што Ён Сказаў: Я Кароль Юдэйскі. Ев. Пілат адказаў: I. Што напісаў, тое напісаў.

Ев. Жаўнеры ж, якія ўкрыжавалі Езуса, узялі Ягоную вопратку і падзялілі на чатыры часткі, кожнаму жаўнеру па частцы; узялі і туніку. Туніка была без швоў, уся ад верху да нізу тканая. Таму сказалі адзін аднаму: Л. Не будзем разрываць яе, але кінем жэрабя, чыя будзе. Ев. Каб збылося сказанае ў Пісанні: Падзялілі між сабою маю вопратку і аб адзенні маім кінулі жэрабя. Жаўнеры так і зрабілі.

Стаялі ж каля крыжа Езуса Маці Ягоная і сястра Маці Ягонай, Марыя Клеопава, і Марыя Магдалена. Езус, убачыўшы Маці і вучня, які стаяў побач і якога Ён любіў, сказаў: Е. Жанчына, вось сын твой. Ев. Потым сказаў вучню: Е. Вось, Маці твая. Ев. І з гэтага часу вучань узяў Яе да сябе.

Смерць Езуса

Пасля гэтага Езус, ведаючы, што ўжо ўсё збылося, каб здзейснілася Пісанне, кажа: Е. Прагну. Ев. Стаяла пасудзіна, поўная воцату. Тады ўздзелі на трысціну губку, намочаную воцатам, і паднеслі да Ягоных вуснаў. Калі Езус пакаштаваў воцату, сказаў: Е. Збылося! Ев. І схіліўшы галаву, сканаў.

Усе становяцца на калені і некаторы час захоўваюць маўчанне

Езусу прабіваюць бок

Паколькі была пятніца, каб не заставаліся целы на крыжы ў суботу, бо гэта быў вялікі суботні дзень, юдэі папрасілі Пілата, каб укрыжаваным паламалі галені і знялі іхнія целы. І прыйшлі жаўнеры, і паламалі галені першаму і другому, якія былі ўкрыжаваныя разам з Ім. Калі падышлі да Езуса і ўбачылі, што Ён ужо мёртвы, не ламалі Яму галені, толькі адзін з жаўнераў прабіў дзідаю Ягоны бок, і  адразу выцекла кроў і вада. А той, хто ўбачыў, засведчыў, і сведчанне яго праўдзівае. І ён ведае, што кажа праўду, каб і вы паверылі. Бо сталася гэта, каб збылося Пісанне: Косць Ягоная не будзе зламаная. І ў іншым месцы Пісанне кажа: Будуць глядзець на таго, каго прабілі.

Езуса кладуць у магілу

Пасля гэтага Юзаф з Арыматэі, які быў вучнем Езуса, але ўкрываўся з-за страху перад юдэямі, папрасіў Пілата, каб дазволіў забраць цела Ягонае. І Пілат згадзіўся. Той пайшоў і забраў цела Езуса. Прыйшоў і Нікадэм, які раней прыходзіў да Езуса ўначы, і прынёс сумесь смірны і альясу, каля ста фунтаў. І ўзялі яны цела Езуса, і захінулі яго ў палатно з духмянасцямі, як звычайна хаваюць юдэі. На тым месцы, дзе Яго ўкрыжавалі, быў сад, а ў садзе — новая магіла, у якую яшчэ нікога не клалі. Там з прычыны Прыгатавання юдэйскага паклалі Езуса, бо магіла была блізка.

Гэта слова Пана.

ПАСХАЛЬНАЯ ВІГІЛІЯ Ў СВЯТУЮ НОЧ

На Пасхальную вігілію пададзена дзевяць чытанняў са Святога Пісання: сем са Старога Запавету і два з Новага Запавету. Калі гэта неабходна, можна зменшыць колькасць чытанняў. Перад эпісталай і Евангеллем, аднак, павінна быць не менш за тры чытанні са Старога Запавету, а ў крайнім выпадку — два. Ні ў якім разе нельга прапусціць трэцяе чытанне з кнігі Зыходу пра пераход праз Чырвонае мора.

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ (Быц 1, 1. 26–31а)

Убачыў Бог усё, што Ён стварыў; і было яно вельмі добрым

Чытанне кнігі Быцця.

На пачатку стварыў Бог неба і зямлю. І сказаў Бог: Учынім чалавека паводле Нашага вобразу і Нашага падабенства. Няхай пануе над рыбамі марскімі, над птаствам нябесным, над жывёламі, над усёю зямлёю і над усялякім паўзуном, што поўзае па зямлі. І стварыў Бог чалавека паводле свайго вобразу, паводле Божага вобразу стварыў яго, стварыў мужчыну і жанчыну.

І благаславіў іх Бог, і сказаў ім: Пладзіцеся і размнажайцеся, напаўняйце зямлю і валодайце ёю; пануйце над рыбамі марскімі, над птаствам нябесным і над усімі жывымі істотамі, якія рухаюцца па зямлі. І сказаў Бог: Вось Я даю вам усялякую траву, што рассявае насеннне па ўсёй зямлі, і ўсялякае дрэва, плод якога рассявае насенне, каб яны былі вам на спажытак. А ўсім жывым істотам на зямлі і ўсялякаму нябеснаму птаству, і ўсяму, што поўзае па зямлі і мае ў сабе дыханне жыцця, Я даю на спажытак усялякую зеляніну. І так сталася. І ўбачыў Бог усё, што Ён стварыў; і было яно вельмі добрым.

Гэта слова Божае.

1 РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 104 (103), 1–2а. 5–6. 10 і 12. 13–14. 24 і 35с, Р.: пар. 30)

Рэфрэн: Няхай сыдзе Дух Твой і зямлю адновіць.

1. Благаславі, душа мая, Пана, *

Пане, Божа мой, Ты вельмі вялікі.

Ты апрануўся ў веліч і красу. *

2. Ты ахінуўся святлом, быццам шатай.

Рэфрэн: Няхай сыдзе Дух Твой і зямлю адновіць.

5. Ты ўмацаваў зямлю на яе асновах, *

не пахіснецца яна ніколі.

6. Безданню, як вопраткай, пакрыў яе, *

па-над горамі ўзніклі воды.

Рэфрэн: Няхай сыдзе Дух Твой і зямлю адновіць.

10. Ты крыніцы пасылаеш у даліны, *

паміж гор цякуць яны.

12. Над імі жывуць птушкі нябесныя *

і сярод лісця спяваюць.

Рэфрэн: Няхай сыдзе Дух Твой і зямлю адновіць.

13. З вышыні сваёй Ты поіш горы, *

плёнам спраў Тваіх зямля насычаецца.

14. Ты чыніш, што расце трава для жывёлы, *

і расліны на карысць чалавеку,

каб ён здабываў хлеб з зямлі.

Рэфрэн: Няхай сыдзе Дух Твой і зямлю адновіць.

24. Незлічоныя, Пане, Твае справы. *

Усё Ты мудра стварыў,

зямля напоўнілася Тваімі стварэннямі. *

35. Благаславі, душа мая, Пана!

Рэфрэн: Няхай сыдзе Дух Твой і зямлю адновіць.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ (Быц 22, 1–2. 9а. 10–13.15–18)

Ахвяра патрыярха нашага  Абрагама

Чытанне кнігі Быцця.

У тыя дні:

Выпрабоўваў Бог Абрагама і сказаў яму: Абрагаме. І ён адказаў: Гэта я. Бог сказаў: Вазьмі сына твайго адзінага, якога ты любіш, Ісаака, і ідзі ў зямлю Морыя, і там прынясі яго на ўсеспаленне на адной з гор, пра якую Я скажу табе.

І прыйшлі на месца, пра якое сказаў яму Бог. І працягнуў Абрагам руку сваю, і ўзяў нож, каб закалоць сына свайго. Але анёл Пана паклікаў яго з неба і сказаў: Абрагаме, Абрагаме. Ён адказаў: Гэта я. Анёл сказаў: Не падымай рукі тваёй на хлопца і не рабі з ім нічога, бо цяпер Я ведаю, што ты баішся Бога і не пашкадаваў сына свайго адзінага для Мяне. Узняў Абрагам вочы свае і ўбачыў за сабою барана, які заблытаўся ў гушчары рагамі сваімі. Абрагам пайшоў, узяў барана і прынёс яго на ўсеспаленне замест сына.

Анёл Пана другі раз паклікаў Абрагама з неба і сказаў: Прысягаю, — кажа Пан, — паколькі ты зрабіў гэта і не пашкадаваў сына свайго адзінага, то Я благаслаўлю цябе і памножу патомства тваё, як зоркі на небе і як пясок на беразе мора, і патомства тваё здабудзе брамы ворагаў тваіх. І атрымаюць благаслаўленне ў патомстве тваім усе народы зямлі, бо ты паслухаўся голасу Майго.

Гэта слова Божае.

2 РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 16 (15), 5 і 8. 9–10. 11, Р.: 1)

Рэфрэн: Захавай мяне, Божа, бо на Цябе спадзяюся.

5. Пан частка спадчыны маёй і келіха майго, *

Ён лёс мой трымае.

8. Пан заўсёды перад маімі вачыма, *

бо Ён праваруч мяне, я не пахіснуся.

Рэфрэн: Захавай мяне, Божа, бо на Цябе спадзяюся.

9. Таму радуецца маё сэрца і весяліцца душа, *

і цела маё будзе спачываць бяспечна,

10. бо не пакінеш душы маёй у адхлані *

і не дасі святому Твайму ўбачыць тленне.

Рэфрэн: Захавай мяне, Божа, бо на Цябе спадзяюся.

11. Ты дарогу жыцця мне пакажаш, *

паўната радасці перад Табою,

вечнае шчасце *

праваруч Цябе.

Рэфрэн: Захавай мяне, Божа, бо на Цябе спадзяюся.

ТРЭЦЯЕ ЧЫТАННЕ (Зых 14, 15 — 15, 1а)

Сыны Ізраэля прайшлі па сушы сярод мора

Чытанне кнігі Зыходу.

У тыя дні:

Сказаў Пан Майсею: Чаму ты ўсклікаеш да Мяне? Скажы сынам Ізраэля, няхай выходзяць. А ты падымі кій свой і працягні руку сваю да мора і падзялі яго, і пойдуць сыны Ізраэля сярод мора па сушы. Я ж зраблю жорсткім сэрца егіпцян, каб пайшлі яны ўслед за імі. І пакажу славу Маю на фараоне і ўсім войску ягоным, на калясніцах і вершніках ягоных. І даведаюцца егіпцяне, што Я — Пан, калі пакажу славу Маю на фараоне і ўсім войску ягоным, на калясніцах і вершніках ягоных.

І зрушыўся Анёл Божы, які ішоў перад войскам Ізраэля, і пайшоў ззаду іх, а разам з ім і слуп воблачны перасунуўся спераду назад. Стаў паміж войскам егіпецкім і войскам ізраэльскім; і была хмара цёмная для адных, і асвятляла ноч другім так, што не маглі ўсю ноч падысці адзін да аднаго.

І калі Майсей працягнуў руку да мора, Пан гнаў мора моцным усходнім ветрам усю ноч і ператварыў у сушу, і разлілася вада. І пайшлі сыны Ізраэля праз сярэдзіну мора па сушы; вада была для іх сцяною з правага і з левага боку. І пагналіся егіпцяне, і ўвайшла за імі ў сярэдзіну мора ўся конніца фараона, калясніцы і вершнікі ягоныя. І вось на світанні Пан паглядзеў на войска егіпцян са слупа вогненнага і воблачнага і прывёў у замяшанне войска іхняе. І падвярнуў колы калясніцаў, што ім цяжка было рухацца. І казалі егіпцяне: Уцякайма ад Ізраэля, бо Пан ваюе за іх супраць егіпцян.

І сказаў Пан Майсею: Працягні руку сваю да мора, каб павярнуліся воды да егіпцян на калясніцы і вершнікаў іхніх. І калі Майсей працягнуў руку да мора, на самым світанні яно вярнулася на сваё месца, і бегла вада насустрач егіпцянам, якія ўцякалі, і патапіў іх Пан сярод хваляў. І вярнулася вада, і накрыла калясніцы і вершнікаў усяго войска фараона, якое ўвайшло за імі ў мора, і не засталося ніводнага з іх. А сыны Ізраэля прайшлі па сушы сярод мора, і вада стаяла каля іх сцяною з левага і з правага боку.

І ў той дзень вызваліў Пан Ізраэль з рук егіпецкіх. І ўбачылі ізраільцяне мёртвых егіпцян на беразе мора. Убачылі моцную руку, якую Пан узняў супраць егіпцян. Спалохаўся народ Пана і паверыў Пану і Майсею, слузе Ягонаму.

Тады Майсей і сыны Ізраэля заспявалі песню Пану:

Не гаворыцца: Гэта слова Божае.

3 РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Зых 15, 1b–2. 3–4. 5–6. 17–18, Р.: 1а)

Рэфрэн: Спяваю Пану, бо Ён узвысіўся.

1. Спяваю Пану, бо Ён узвысіўся, †

каня і вершніка яго скінуў у мора. *

2. Пан мая сіла і мая песня, Ён стаў маім збаўленнем.

Ён мой Бог, Яго праслаўляю. *

Ён Бог айца майго, узвялічу Яго.

Рэфрэн: Спяваю Пану, бо Ён узвысіўся.

3. Пан магутны ў барацьбе, *

Яго імя Усемагутны.

4. Калясніцы фараона і яго войска Ён кінуў у мора, *

лепшыя ваяры ягоныя патанулі ў Чырвоным моры.

Рэфрэн: Спяваю Пану, бо Ён узвысіўся.

5. Бездань іх праглынула, *

яны сышлі ў глыбіні.

6. Правіца Твая, Пане, праслаўлена моцаю, *

правіца Твая, Пане, перамагла ворага.

Рэфрэн: Спяваю Пану, бо Ён узвысіўся.

17. Ты вывеў народ свой і пасадзіў яго на гары спадчыны сваёй, *

на месцы, якое ўчыніў сваім жыллём, Пане,

у святыні Пана, якую ўзвялі Твае рукі. *

18. Пан — Валадар навекі і назаўсёды.

Рэфрэн: Спяваю Пану, бо Ён узвысіўся.

ЧАЦВЁРТАЕ ЧЫТАННЕ (Іс 54, 5–14)

У вечнай міласэрнасці злітуюся над табою, — кажа Пан, Адкупіцель твой

Чытанне кнігі прарока Ісаі.

Твой Стварыцель — муж твой,

Пан Магуццяў — імя Ягонае;

і Адкупіцель твой — Святы Ізраэля,

Богам усёй зямлі Ён будзе названы.

Бо як жонку пакінутую і засмучаную духам,

кліча цябе Пан.

І як да жонкі, адрынутай у маладосці,

звяртаецца да цябе твой Бог:

На малы час Я пакінуў цябе,

але з вялікай міласцю прыму цябе.

У прыступе гневу Я схаваў ад цябе

на хвіліну аблічча Маё,

але ў вечнай міласэрнасці злітуюся над табою, —

кажа Пан, Адкупіцель твой.

Бо для Мяне гэта, як воды Ноя,

калі прысягнуў Я, што воды Ноя не прыйдуць

больш на зямлю;

так прысягнуў Я, што не буду гневацца на цябе

і дакараць цябе не буду.

Бо горы знікнуць,

і пагоркі захістаюцца,

але міласэрнасць Мая не адступіць ад цябе,

і запавет спакою Майго не пахіснецца, —

кажа Пан, які спагадае табе.

Няшчасная, несуцешаная, якую кідаюць буры!

Вось Я пакладу твае падставы на рубінах

і падмурак твой — на сапфірах;

яшмаю аздоблю твае вежы,

упрыгожу крышталём твае брамы,

усю агароджу тваю — каштоўнымі камянямі.

Усе сыны твае будуць вучыцца ў Пана,

і поспех сыноў тваіх будзе вялікі;

на справядлівасці будзе твой моцны падмурак.

Ты пазбудзешся ўціску, бо не будзеш баяцца,

пазбудзешся жаху, бо ён не падыдзе да цябе.

Гэта слова Божае.

4 РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 30 (29), 2 і 4. 5–6. 11 і 12а і 13b, Р.: пар. 2а)

Рэфрэн: Узвялічу Пана, бо Ён мяне збавіў.

2. Узвялічу Цябе, Пане, бо Ты мяне збавіў *

і не дазволіў ворагам маім пацяшацца з мяне.

4. Пане, Ты вывеў з адхлані душу маю, *

Ты ўратаваў жыццё маё сярод тых, хто сыходзіць у магілу.

Рэфрэн: Узвялічу Пана, бо Ён мяне збавіў.

5. Спявайце Пану вы, Ягоныя верныя, *

памятайце пра святасць Ягоную.

6. Бо гнеў Яго трывае імгненне, †

а ласкавасць Яго — усё жыццё. *

Увечары прыходзіць плач, а раніцай — радасць.

Рэфрэн: Узвялічу Пана, бо Ён мяне збавіў.

11. Пачуй, Пане, і злітуйся нада мною, *

Пане, будзь мне дапамогай!

12. Ты нараканне маё замяніў на танец. *

13. Пане, Божа мой! Буду хваліць Цябе вечна.

Рэфрэн: Узвялічу Пана, бо Ён мяне збавіў.

ПЯТАЕ ЧЫТАННЕ (Іс 55, 1–11)

Прыйдзіце да Мяне, і жыць будзе душа ваша. І дам вам запавет вечны

Чытанне кнігі прарока Ісаі.

Так кажа Пан:

Сасмаглыя, усе ідзіце да водаў.

І вы, якія не маеце срэбра, ідзіце.

Ідзіце купляйце без срэбра

і без платы за віно і малако.

Навошта вы адважваеце срэбра за тое,

што не ёсць хлебам,

а працу сваю за тое, чым нельга насыціцца?

Слухайце ўважліва Мяне і спажывайце дабро,

і няхай душа вашая нацешыцца тукам.

Схіліце вуха сваё і прыйдзіце да Мяне,

паслухайце і жыць будзе душа ваша.

І дам вам запавет вечны — нязменныя ласкі для Давіда.

Вось я ўчыніў яго для народаў сведкам,

правадыром і настаўнікам для народаў.

Вось ты паклічаш народ, якога не ведаў,

і народы, якія не ведалі цябе, пабягуць да цябе,

дзеля Пана Бога твайго

і Святога Ізраэля, бо Ён уславіў цябе.

Шукайце Пана, пакуль Ён дазваляе знайсці сябе,

клічце Яго, пакуль Ён блізка!

Няхай бязбожны пакіне шлях свой,

а чалавек беззаконны — свае намеры;

няхай вернецца да Пана, і Ён змілуецца над ім,

да Бога нашага, бо Ён шчодры на прабачэнне.

Бо мае думкі — гэта не вашыя думкі,

і вашыя шляхі — не мае шляхі, — кажа Пан.

Бо як нябёсы ўзвышаюцца над зямлёю,

так шляхі мае — над шляхамі вашымі,

і думкі мае — над думкамі вашымі.

Падобна як дождж і снег падае з неба

і туды не вяртаецца,

але поіць зямлю і робіць яе ўрадлівай,

і яна родзіць, і прыносіць плён сейбіту

і хлеб для таго, хто есць,

так і слова Маё, якое выходзіць з вуснаў Маіх,

не вернецца да Мяне без плёну,

пакуль не споўніць тое, што Я хацеў,

і з поспехам дасягне таго, дзеля чаго Я паслаў яго.

Гэта слова Божае.

5 РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Іс 12, 2–3. 4bcd. 5–6, Р.: 3)

Рэфрэн: Будзеце чэрпаць з крыніцаў збаўлення.

2. Вось Бог — маё збаўленне, †

на Яго спадзяюся і баяцца не буду. *

Бо Пан — мая моц і мая песня, Ён стаў маім збаўленнем.

3. Вы з радасцю будзеце чэрпаць ваду *

з крыніцаў збаўлення.

Рэфрэн: Будзеце чэрпаць з крыніцаў збаўлення.

4. Праслаўляйце Пана, *

заклікайце імя Ягонае

і абвяшчайце сярод народаў справы Яго; *

нагадвайце, што ўзнёслае імя Ягонае.

Рэфрэн: Будзеце чэрпаць з крыніцаў збаўлення.

5. Спявайце Пану, бо Ён учыніў вялікія рэчы, *

абвясціце гэта па ўсёй зямлі.

6. Весяліся і радуйся, жыхарка Сіёну, *

бо вялікі сярод цябе Святы Ізраэля.

Рэфрэн: Будзеце чэрпаць з крыніцаў збаўлення.

ШОСТАЕ ЧЫТАННЕ (Бар 3, 9–15. 32 — 4, 4)

Хадзі ў ззянні святла Пана

Чытанне кнігі прарока Баруха.

Слухай, Ізраэль, запаведзі, якія даюць жыццё, схілі вуха, каб спазнаць мудрасць.

Як сталася, Ізраэль, што ты знаходзішся ў зямлі ворагаў? Змарнеў ты ў чужой зямлі, лічаць цябе апаганеным, як мёртвых. Ты залічаны да тых, хто сыходзіць у адхлань. Ты пакінуў крыніцу мудрасці. Калі б хадзіў ты дарогай Божай, у спакоі жыў бы навекі. Пазнай, дзе мудрасць, дзе сіла і розум, і спазнаеш таксама, дзе доўгае і шчаслівае жыццё, дзе святло вачэй і спакой. Але ж хто знайшоў яе месца, хто ўвайшоў у скарбніцы яе?

Той жа, хто ведае ўсё, ведае яе і адшукае яе сваёй мудрасцю. Той, хто стварыў зямлю на вечныя часы і напоўніў яе чацвераногімі звярамі; хто паслаў святло, і яно пайшло, паклікаў яго, і яно паслухалася Яго з трымценнем. Зоркі радасна зіхацяць на сваіх вартах. Ён паклікаў іх, а яны адказалі: Вось мы. Яны з радасцю свецяць свайму Стварыцелю.

Ён Бог наш. І ніхто іншы не можа параўнацца з Ім. Ён знайшоў усе шляхі мудрасці і даў яе слузе свайму, Якубу, і Ізраэлю, умілаванаму свайму. Пасля з’явілася яна на зямлі і пасялілася сярод людзей. Гэтай мудрасцю ёсць кніга запаведзяў Божых і Закон, які трывае навекі. Кожны, хто яго захоўвае, жыць будзе. Хто яго адкідвае, памрэ.

Вярніся, Якубе, трымайся яго, хадзі ў ззянні яго святла. Не давай славы сваёй чужынцу, ні прывілеяў тваіх іншаму народу. Шчаслівыя мы, Ізраэль, бо ведаем тое, што падабаецца Богу.

Гэта слова Божае.

6 РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 19 (18), 8. 9. 10. 11, Р.: Ян 6, 68с)

Рэфрэн: Пане, Ты маеш словы вечнага жыцця.

8. Закон Пана дасканалы, *

умацоўвае душу,

сведчанне Пана вернае, *

яно дае мудрасць простым.

Рэфрэн: Пане, Ты маеш словы вечнага жыцця.

9. Загады Пана справядлівыя *

і радуюць сэрца;

наказ Пана ясны, *

прасвятляе вочы.

Рэфрэн: Пане, Ты маеш словы вечнага жыцця.

10. Боязь Божая беззаганная *

і вечна трывае;

прысуды Пана праўдзівыя *

і ўсе справядлівыя.

Рэфрэн: Пане, Ты маеш словы вечнага жыцця.

11. Больш каштоўныя, чым золата, *

чым мноства чыстага золата,

і саладзейшыя за мёд *

і сок сотавы.

Рэфрэн: Пане, Ты маеш словы вечнага жыцця.

СЁМАЕ ЧЫТАННЕ (Эзх 36, 16–17а. 18–28)

I акраплю вас вадою чыстаю, і дам вам сэрца новае

Чытанне кнігі прарока Эзэхіэля.

I скіравана было слова Божае да мяне: Сыне чалавечы, дом Ізраэля жыў на зямлі сваёй і зганьбіў яе паводзінамі і ўчынкамі сваімі. I Я спаслаў на іх гнеў Мой за тое, што пралівалі кроў на зямлю і знеслаўлялі яе ідаламі сваімі. I раскідаў іх сярод народаў, і яны рассеяліся па землях. Я судзіў іх паводле іхніх паводзінаў і ўчынкаў. I прыйшлі яны да народаў, да якіх пайшлі, і ганьбілі імя Маё, бо казалі пра іх, што гэта народ Пана і што з зямлі Ягонай выйшлі яны. I пашкадаваў Я святое імя сваё, якое зняславіў дом Ізраэля сярод народаў, да якіх прыйшоў.

Таму скажы дому Ізраэля, што так гаворыць Пан Бог: Не дзеля вас Я зраблю гэта, а дзеля Майго святога імя, якое зганьбілі вы сярод народаў, да якіх прыйшлі. I асвячу вялікае імя Маё, зняслаўленае сярод народаў, у якіх вы зганьбілі яго, і даведаюцца народы, што Я — Пан, — кажа Пан Бог, — калі Мая святасць праявіцца ў вас перад вачыма іхнімі. I Я вазьму вас з народаў, і збяру з усіх земляў, і прывяду вас у зямлю вашую. I акраплю вас вадою чыстаю, і будзеце ачышчаны ад ўсяго бруду вашага, і ад ўсіх ідалаў вашых ачышчу вас. I дам вам сэрца новае і дух новы — у нутро вашае, і забяру сэрца каменнае з цела вашага, і дам вам сэрца з плоці. I дух Мой удыхну ў нутро вашае, і зраблю так, што вы будзеце хадзіць у Законе Маім, захоўваць пастановы Мае і выконваць іх. I будзеце жыць на зямлі, якую Я даў айцам вашым, і будзеце народам Маім, і Я буду вашым Богам.

Гэта слова Божае.

7 РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 42 (41), 3. 5bcd; Пс 43 (42), 3. 4, Р.: 42 (41), 2)

Рэфрэн: Душа мая, Божа, прагне Цябе.

3. Душа мая прагне Бога, *

Бога жывога,

калі я пайду *

і з’яўлюся перад Божым абліччам?

Рэфрэн: Душа мая, Божа, прагне Цябе.

5. Я ўваходзіў са святочнай грамадой *

у цудоўны шацёр, у Дом Божы

сярод воклічаў радасці *

і з падзякаю.

Рэфрэн: Душа мая, Божа, прагне Цябе.

3. Пашлі святло Тваё і Тваю праўду, *

няхай яны мяне вядуць,

яны прывядуць мяне на Тваю святую гару, *

і да Твайго жылля.

Рэфрэн: Душа мая, Божа, прагне Цябе.

4. Я прыйду да Божага алтара, *

да Бога радасці і вяселля майго,

і буду славіць Цябе на арфе, *

Божа, мой Божа.

Рэфрэн: Душа мая, Божа, прагне Цябе.

Чытаецца калекта і гімн « Хвала на вышынях Богу…»

ЭПІСТАЛА (Рым 6, 3–11)

Хрыстус, уваскросшы з мёртвых, ужо не памірае

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Ці ж не ведаеце, што ўсе мы, ахрышчаныя ў Езуса Хрыста, у смерць Ягоную ахрысціліся? Дык вось, мы пахаваныя з Ім хрышчэннем у смерць, каб, як Хрыстус уваскрос з мёртвых дзеля славы Айца, так і нам хадзіць у абноўленым жыцці. Бо калі мы паяднаныя з Ім падабенствам смерці Ягонай, то павінны быць паяднаныя і падабенствам уваскрасення, ведаючы, што былы наш чалавек укрыжаваны з Ім для таго, каб было знішчана грэшнае цела, каб нам не быць ужо нявольнікамі граху; бо той, хто памёр, вызваліўся ад граху.

Калі ж мы памерлі з Хрыстом, то верым, што і жыць будзем з Ім,  ведаючы, што Хрыстус, уваскросшы з мёртвых, ужо не памірае, смерць ужо не мае над Ім улады. Бо тое, што Ён памёр, дык памёр раз і назаўсёды для граху, а што жыве, дык жыве дзеля Бога. Так і вы лічыце сябе мёртвымі для граху, а жывымі для Бога ў Хрысце Езусе.

Гэта слова Пана.

РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 118 (117), 1–2. 16–17. 22–23)

Рэфрэн: Аллелюя, аллелюя, аллелюя.

1. Хваліце Пана, бо Ён добры, *

бо навекі міласэрнасць Ягоная.

2. Няхай скажа Ізраэль:  *

Навекі міласэрнасць Ягоная.

Рэфрэн: Аллелюя, аллелюя, аллелюя.

16. Правіца Пана ўзнялася высока, *

правіца Пана праявіла сілу!

17. Не памру, але жыць буду *

і абвяшчаць справы Пана.

Рэфрэн: Аллелюя, аллелюя, аллелюя.

22. Камень, адкінуты будаўнікамі, *

стаў галавою вугла.

23. Пан учыніў гэта, *

і дзіўна яно ў вачах нашых.

Рэфрэн: Аллелюя, аллелюя, аллелюя.

Выбраць Евангелле: [ГОД А] • [ГОД B] • [ГОД C]

ЕВАНГЕЛЛЕ Ў ГОД А (Мц 28, 1–10)

Ён уваскрос з мёртвых і вось апярэджвае вас у Галілеі

+ Чытанне святога Евангелля паводле Мацвея.

Калі мінула субота, на світанні першага дня тыдня, прыйшла Марыя Магдалена і другая Марыя паглядзець магілу. І вось стаўся вялікі землятрус, бо анёл Пана, які сышоў з неба, падышоў, адсунуў камень і сеў на ім. Выгляд жа ягоны быў, як маланка, і адзенне ягонае было белае, як снег.

Ад страху перад ім задрыжэлі вартаўнікі і сталі, як мёртвыя. Анёл жа, прамаўляючы да жанчын, сказаў: Не бойцеся, бо ведаю, што вы шукаеце Езуса ўкрыжаванага. Няма Яго тут, Ён уваскрос, як сказаў. Падыдзіце, паглядзіце на месца, дзе быў пакладзены, ды ідзіце хутчэй, скажыце вучням Ягоным, што Ён уваскрос з мёртвых і вось апярэджвае вас у Галілеі. Там Яго ўбачыце. Гэта я сказаў вам.

І, хутка адышоўшы ад магілы, са страхам і вялікай радасцю пабеглі паведаміць вучням Ягоным. І вось Езус, выйшаўшы ім насустрач, сказаў: Вітайце. Яны ж, падышоўшы, абнялі ногі Ягоныя і пакланіліся Яму. Тады кажа ім Езус: Не бойцеся. Ідзіце, паведаміце братам Маім, каб ішлі ў Галілею, там Мяне ўбачаць.

Гэта слова Пана.

ЕВАНГЕЛЛЕ Ў ГОД В (Мк 16, 1–7)

Езус Назаранін, укрыжаваны, уваскрос

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

Калі мінула субота, Марыя Магдалена і Марыя Якубава, і Саламея купілі пахучыя алеі, каб пайсці і намасціць Езуса. І вельмі рана, у першы дзень тыдня, прыходзяць да магілы, калі ўзышло сонца, і кажуць між сабою: Хто адсуне нам камень ад уваходу ў магілу?

І паглядзеўшы, бачаць, што камень адсунуты, а ён быў вельмі вялікі. І ўвайшоўшы ў магілу, убачылі юнака, які сядзеў з правага боку, апрануты ў белае адзенне, і вельмі спалохаліся.

А ён кажа ім: Не бойцеся. Шукаеце Езуса Назараніна, укрыжаванага; Ён уваскрос, Яго тут няма. Вось месца, дзе паклалі Яго. Але ідзіце, скажыце вучням Ягоным і Пятру: Апярэдзіць вас у Галілеі. Там Яго ўбачыце, як Ён сказаў вам.

Гэта слова Пана.

ЕВАНГЕЛЛЕ Ў ГОД С (Лк 24, 1–12)

Чаму вы шукаеце жывога сярод мёртвых?

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У першы дзень тыдня, на досвітку, жанчыны прыйшлі да магілы, несучы прыгатаваныя пахучыя алеі. І ўбачылі камень адсунуты ад магілы. Але, увайшоўшы, не знайшлі цела Пана Езуса. Калі яны стаялі ў разгубленасці, раптам з’явіліся перад імі два мужчыны ў бліскучым адзенні. Напалоханыя жанчыны схілілі твары свае да зямлі, а тыя сказалі ім: Чаму вы шукаеце жывога сярод мёртвых? Яго тут няма; Ён уваскрос. Успомніце, як Ён сказаў вам, калі быў яшчэ ў Галілеі: Сын Чалавечы павінен быць выданы ў рукі грэшнікаў і ўкрыжаваны, але на трэці дзень уваскрэсне. І ўзгадалі яны словы Ягоныя, і вярнуліся ад магілы, і расказалі гэта ўсё Адзінаццаці і ўсім астатнім. Гэта былі Марыя Магдалена, Яна і Марыя Якубава; ды іншыя, што былі з імі, казалі пра гэта Апосталам. Але словы гэтыя здаліся ім пустымі, і не верылі ім.

Пётр жа ўстаў і пабег да магілы, і, зазірнуўшы, убачыў там толькі палотны. І вярнуўся да сябе, здзіўляючыся таму, што  сталася.

Гэта слова Пана.

ВЕЛІКОДНАЯ НЯДЗЕЛЯ

Імша ўдзень

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ (Дз 10, 34а. 37–43)

Мы елі і пілі з Ім пасля ўваскрасення Яго з мёртвых

Чытанне кнігі Дзеяў Апосталаў.

У тыя дні:

Пётр адкрыў вусны свае і сказаў: Вы ведаеце, што адбывалася па ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі, пасля хросту, абвешчанага Янам. Як Бог намасціў Духам Святым і моцай Езуса з Назарэту, які хадзіў, робячы дабро і аздараўляючы ўсіх, апанаваных д’яблам, бо з Ім быў Бог.

I мы — сведкі ўсяго, што Ён зрабіў у краіне юдэйскай і ў Ерузалеме. Яго забілі, павесіўшы Яго на дрэве. Бог уваскрасіў Яго на трэці дзень і дазволіў Яму аб’явіцца, не ўсяму народу, але нам, сведкам, выбраным спярша Богам, якія елі і пілі з Ім пасля ўваскрасення Яго з мёртвых.

Наказаў нам абвяшчаць народу і сведчыць, што Ён прызначаны Богам суддзя жывых і памерлых. Пра Яго ўсе прарокі сведчаць, што кожны, хто верыць у Яго, атрымае дараванне грахоў праз імя Ягонае.

Гэта слова Божае.

РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ (Пс 118 (117), 1–2. 16–17. 22–23, Р.: 24)

Рэфрэн: Вось дзень, які Пан учыніў, будзем радавацца ў ім.

Або: Аллелюя.

1. Хваліце Пана, бо Ён добры, *

бо навекі міласэрнасць Ягоная.

2. Няхай скажа Ізраэль: *

Навекі міласэрнасць Ягоная.

Рэфрэн: Вось дзень, які Пан учыніў, будзем радавацца ў ім.

Або: Аллелюя.

16. Правіца Пана ўзнялася высока, *

правіца Пана праявіла сілу!

17. Не памру, але жыць буду *

і абвяшчаць справы Пана.

Рэфрэн: Вось дзень, які Пан учыніў, будзем радавацца ў ім.

Або: Аллелюя.

22. Камень, адкінуты будаўнікамі, *

стаў галавою вугла.

23. Пан учыніў гэта, *

і дзіўна яно ў вачах нашых.

Рэфрэн: Вось дзень, які Пан учыніў, будзем радавацца ў ім.

Або: Аллелюя.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ (Клс 3, 1–4)

Шукайце таго, што ў вышынях, дзе Хрыстус

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Каласянаў

Браты:

Калі ж вы ўваскрэслі з Хрыстом, шукайце таго, што ў вышынях, дзе Хрыстус сядзіць праваруч Бога; пра тое, што ў вышынях, думайце, а не пра зямное, бо вы памерлі, і жыццё вашае схавана з Хрыстом у Богу. Калі ж з’явіцца Хрыстус, жыццё вашае, тады і вы з’явіцеся разам з Ім у хвале.

Гэта слова Божае.

СЕКВЕНЦЫЯ

Ў радаснае свята Пасхальнай Ахвяры

верныя прыносяць праслаўлення дары.

Адкупіў авечак Хрыстус наш бязвінны,

паяднаў з Айцом нас, змыў грахі, правіны.

У баі вялікім смерць жыццё сустрэла,

хоць памёр, усё ж Ён валадарыць смела.

Адкажы, Марыя, што бачыла ў дарозе?

— Уваскрос, жывы Ён, годзе быць трывозе.

Гэтаму анёлы сведкамі там сталі:

толькі палатно ды вопраткі ляжалі.

Уваскрос ўжо Хрыстус, Бог мой і Надзея,

месцам жа спаткання будзе Галілея.

Сапраўды ўваскрос Ён — гэта цуд праўдзівы.

Смерці Пераможца, будзь жа літасцівы.

СПЕЎ ПЕРАД ЕВАНГЕЛЛЕМ (1 Кар 5, 7б–8а )

Акламацыя: Аллелюя, аллелюя, аллелюя.

Пасха нашая, Хрыстус, ахвяраваны за нас,

таму будзем святкаваць у Пану.

Акламацыя: Аллелюя, аллелюя, аллелюя.

ЕВАНГЕЛЛЕ (Ян 20, 1–9)

Трэба было Яму ўваскрэснуць з мёртвых

+ Чытанне святога Евангелля паводле Яна.

У першы дзень тыдня Марыя Магдалена прыйшла да магілы раніцай, калі было яшчэ цёмна, і ўбачыла, што камень адсунуты ад магілы. І пабегла, і прыбыла да Сымона Пятра і да другога вучня, якога любіў Езус, і сказала ім: Забралі Пана з магілы, і не ведаем, дзе паклалі Яго.

Тады выйшаў Пётр і другі вучань, і пайшлі да магілы. Пабеглі абодва разам. І другі вучань пабег наперадзе хутчэй за Пятра і прыбыў да магілы першы. Заглянуўшы, убачыў, што ляжаць палотны, аднак не ўвайшоў. Тады прыйшоў за ім Сымон Пётр і ўвайшоў у магілу, і ўбачыў палотны, якія там ляжалі, і хусту, якая была на галаве Ягонай, не з палотнамі яна ляжала, а асобна, скручаная на іншым месцы. Тады ўвайшоў і той другі вучань, што прыбег першы да магілы, і ўбачыў, і паверыў. Бо яны яшчэ не ведалі Пісання, што трэба было Яму ўваскрэснуць з мёртвых.

Гэта слова Пана.